Uzun zaman olmuştu web sitem ile ilgilenmeyeli. Yanlış hatırlamıyorsam, geçtiğimiz Mayıs ayında kapatmıştım siteyi, iki hafta öncesine kadar da yenilenmiş açılışı yap(a)mamıştım. Üşengeçlik, beceriksizlik, ilgi kaybı, vakit ayırmayı reddediş... Hepsi ve ayrı ayrı her biri etkendi.

Neyse! İnsan geçmişi ile dertleşip durup da, "ah keşke" demek yerine; "şimdi hatalı görülen o zamanlarda, o yaptıklarım gerekliymiş demek ki"demeli önceden de dediğimiz gibi. Geçmiş altı ayda çok fazla şey değişti diyemiyorum kişisel dünyam açısından. Netron` a girip yeni bir işe daha kavuştum, tatile gittim ve geldim(ki belki de son altı ay içindeki en iyi şey bu idi). Kişisel dünyamın ötesinde, dost çevremde ve internet camiasında(hastasıyım bu lafın) oldukça fazla değişiklik oldu... Web dünyasındaki yenilikleri akla geldikçe sıralayalım:
Devamý »

Yıllar öncesi hatıralar için en uyarıcı duyu kokudur derler. Doğrudur. İnsan hafızası, kokudan hatırlayabileceği kadar çok bilgiyi, diğer dört duyusundan, -hatta onların dördünün toplamından bile- alamaz nedense.

Garip bir vesile ile bugün Mr. Jack ile ufak bir görüşme yaptım. Aklıma gelen fotoğraf kareleri o kadar canlıydı ki, algı kapıları öyle bir açıldı ki, bir an başka bir Mr. ile(The Doors Of Perception) konuştuğumu düşündüm... Sevgili ve eski dost Mr. Jack sayesinde -ya da onun itelemesi ile- diğer sevgili dostlar ile olan birliktelikler/anılar patladı suratıma. Hiç unutmadığım ve hiç de unutacağımı falan sanmadığım bir anı var mesela...

ARA NOT: Bu aralar en sevdiğim slogan da şu: "Rakıyı sek için, yılda 140 ton su kurtarın...". İstanbul Belediyesi` nin sağa sola yapıştırdığı "Daha az duş alın X ton su kurtarın" gibi salaklara yönelik sloganlarına karşılık oluşturulmuş(sanki İstanbul` da duş alan var, Belediye Başkanı muhallebici açacağına önce otobüslere binsin)...
Devamý »

Şu anki işyerimde yaşanan ilginç olaylar ve beklentilerin umulduğu gibi çıkmaması sonrasında; ilginç bir "iş görüşmesi" ile, iş yaşamımdaki yuvam dediğim, 5 küsür yılımı geçirip yaklaşık üç yıldır ayrı kaldığım yere dönüş kararı aldım.
Devamý »

Hani şimdilerde iş aradığımdan değil ama, kariyer.net sitesine girdim biraz önce. Şu an çalıştığım şirket öncesi zorlu iş arama sürecimde sık sık ziyaret etmek zorunda kalmıştım. Şimdilerde -grup şirketi olmasından dolayı belki de- ayda bir siteye girip piyasada neler oluyor, neler dönüyor mantığında sorgulamalar yapıyorum.

Bir şey dikkatimi çekti. Yazılım sektöründe "ismini vermeyen" tüm şirketler nedense "sektörün lideri olan bir firma". Lan, ya ben eski şirketim olan Coretech` i yanlış biliyorum, ya da millet kendisini bir şey sanıyor. Herkes sektör lideri... Yuh valla! Yalanın böylesi ancak şimdiki mecliste var... Kim nerede lider, kime göre lider, neye göre lider anlayamadım gitti.
O da lider, bu da lider!
Acaba bu işe CEO(!)` lar ne der?
Devamý »

Değişiklik yapmak ile uğraşacağım derken, doğru dürüst bir şeyler yazamaz oldum... Evin altı üstüne gelmiş durumda. Mutfak sonunda yıkıldı, baştan yapılıyor. Yatak odası değişmek üzere(yarınmış sanırım), eski salon zaten aylar öncesinden başka taraflara gitti, yeni takım geldi. Hayret kedi de iyileşti.

Eskiden bunlar ile uğraşmazdım, bunlar yoktu ki hayatımda... Dört işlemden bile anlamazdım...
Devamý »

Şu web dünyasına girdim gireli bir çok yazılımcı bir çok grafiker gördüm. Bunların arasında işini gereği gibi yapan, internet ve web yazılımcılığının/tasarımının "hakkını veren" olduğu gibi (ki burada bu konuda gerçek bir usta kabul ettiğim [mataNoupa]Göksen` i anmadan geçemem), bunun tam tersini yapmakta ısrar edenlerle de karşılaştım. Internet üzerindeki web sayfalarını sadece Photoshop` un bir yansıması gören kimi "tasarımcı"lar öyle HTML kodları hazırlıyorlar ki, buna inanmakta güçlük çekiyorum. Bu işe ilk başladığım 1998 yılında bu kodlar bir nevi kabul edilebilir olsa bile, bunca gelişmeden sonra kendilerine "web tasarımcısıyım" diyen kimi kişilerin hala aynı aptallığı yapmalarını kaldıramıyorum.
Devamý »

Son günlerde olan gelismelerden dolayi biraz eskiye özlem duygusu yasanilsa da, artik duygusal degil de "mantikli" karar vermenin daha iyi oldugunu yasayarak anladigimdan dolayi tam bir karmasa içindeyim. Saçma bir cümle oldu sanki. Anlatilmak istenilen seyin tamamini bir seferde vermeye çalisinca anlasilmaz oldum bir anda. Neyse. Durum su;
- We`re putting the band back together!
- Peki ya bundan benim çikarim ne?
- We` ve got a mission from god!
- Issiz kaldigimda "maalesef" diyen ayni "god" mi bu peki?
Duygusal baglantilarimi bir türlü asamamisim megerse. Is ile kisisel hayati karistirmamak adina adim attigimi sandigim için olacak, sarsildim. Artik eskisi gibi "tek" olmadigim için de bu gelen "mission from god" nedense benim için ilk anlamda anlamli oldu sadece. Bir telas, bir heyecan, bir "aman aman"...

Su diyalog da ilginçti;
- Baba, I` ve got a mission from God!
- Rahatini bozma.
- But... We` re putting the band back together!
- Bunch of wanna-be-players! Ingilizcemi test etme...
- Ama...
- Artik "sen" degilsin. Artik "siz" varsiniz. karsimdaki sadece "sen" olsan, bugüne kadar ne yaptiysam onu yapardim. Birakirdim seni ne halt edersen et. Ama artik dedigim gibi sen yoksun karsimda. Siz varsiniz. Ben sadece senin için degil, kizim için de endiseleniyorum. O` nu maceraya sürüklemek ister misin? Yapma. Sana ilk defa sen olarak yaklasana bunu yasatma.
- Düsünecegim!
- Düsünmek için degil yapmak için kodlanmissin.
- Yapacagim!
- Dogru olanini yap.
...

Devamý »