Hani, `yıllar boyu sürecek arkadaşlıklar` vardı...
Niye kayboldular şimdi?
Hani, `ömür boyunca bitmeyecek aşklar` vardı...
Nereye gittiler şimdi?
Hani, `sonu gelmeyecek sevgiler` vardı...
Nerede bittiler şimdi?
Hani, `ağlatmayacak sevgililer` vardı...
Neden başını yerden kalkmaz hale getirdiler şimdi?

Hani, `can ciğer dostluklar` vardı...
Niye dost değil onlar şimdi?
Hani, `söylenmeyecek sözler` vardı...
Nereye doğru söylendiler şimdi?
Hani, `tutulacak eller` vardı...
Nerede başkalarına uzanıyorlar şimdi?
Hani, `büyümeyecek çocuklar` vardı...
Neden boyun eğiyorlar şimdi?

Hani, `ihtiyaç anında yanında olacak olanlar` vardı...
Niye gidiyorlar şimdi?
Hani, `yangında ilk kurtarılacak yazılar` vardı...
Nereye atılıyorlar şimdi?
Hani, `her çaldığında birisini hatırlatacak şarkılar` vardı...
Nerede o kişiler; şarkılar bile hatırlanmıyor ki şimdi?
Hani, `nedensiz ağlamalar` vardı...
Neden şimdi?
Devamý »

Evlilik öncesi eski ne varsa atmak lazım diye bir niyet ettik ya. Eskimiş herşey bir köşeye ayrıldı, kimisi çöpe atıldı, kimisi ihtiyacı olanlara verildi. Mutfak da bundan nasibini aldı sonunda. 5 yıldır niyet olup para olmayınca, para olup başka ihtiyaçlar daha önemli gelince, başka ihtiyaç kalmadığında da akla gelmeyince habire ertelenen "Operation Kitchen", en sonunda bir ay zaman çalarak bizden, bitti.
Devamý »

Son günlerde olan gelismelerden dolayi biraz eskiye özlem duygusu yasanilsa da, artik duygusal degil de "mantikli" karar vermenin daha iyi oldugunu yasayarak anladigimdan dolayi tam bir karmasa içindeyim. Saçma bir cümle oldu sanki. Anlatilmak istenilen seyin tamamini bir seferde vermeye çalisinca anlasilmaz oldum bir anda. Neyse. Durum su;
- We`re putting the band back together!
- Peki ya bundan benim çikarim ne?
- We` ve got a mission from god!
- Issiz kaldigimda "maalesef" diyen ayni "god" mi bu peki?
Duygusal baglantilarimi bir türlü asamamisim megerse. Is ile kisisel hayati karistirmamak adina adim attigimi sandigim için olacak, sarsildim. Artik eskisi gibi "tek" olmadigim için de bu gelen "mission from god" nedense benim için ilk anlamda anlamli oldu sadece. Bir telas, bir heyecan, bir "aman aman"...

Su diyalog da ilginçti;
- Baba, I` ve got a mission from God!
- Rahatini bozma.
- But... We` re putting the band back together!
- Bunch of wanna-be-players! Ingilizcemi test etme...
- Ama...
- Artik "sen" degilsin. Artik "siz" varsiniz. karsimdaki sadece "sen" olsan, bugüne kadar ne yaptiysam onu yapardim. Birakirdim seni ne halt edersen et. Ama artik dedigim gibi sen yoksun karsimda. Siz varsiniz. Ben sadece senin için degil, kizim için de endiseleniyorum. O` nu maceraya sürüklemek ister misin? Yapma. Sana ilk defa sen olarak yaklasana bunu yasatma.
- Düsünecegim!
- Düsünmek için degil yapmak için kodlanmissin.
- Yapacagim!
- Dogru olanini yap.
...

Devamý »

Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »

...
Günlere;

        Cumaların ertesine lanet olsun. Olmasın hiç cumartesim bundan sonra. "İyi" olanlar olmasın bir daha benim girdiğim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanların olduğunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayım içine girdiğim odalarda.

İleriye;

        Asırlar sonrasında sen hala yaşarken, ben gümüşü karartmış kişi olmayayım... Gümüş parlasın etrafına.

Elflere;

        Elfler olmasın yürüdüğüm orman yolunda. Nasılına hala şaştığım, Eros` tan ödünç aldıkları oklarla vurmasınlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamıyorlar mı bunu? Kamplarında geçirdikçe günümü, tüm saflıklarını alacağım onların. Beyaz tenlerini isle karartacak ateşlerle donatacağım gökyüzünü. Kendi kontrolümün artık elimde olmadığını anlamıyorlar mı? O yeşil gözlerle bakıp da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çıkartabileceklerini mi sanıyorlar gene? Mith adını bir zamanlar bana neden verdiklerini hatırlamıyorlar mı? Gri renklerle dolu olduğumu görmüyorlar mı? Ağaçlarında konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yaşamı emip alacağım. Kurumuş kabuklar bırakıp arkamda, gene öyle terkedeceğim eskiden yemyeşil olanı. Yeni bahar aylarında bunun nasıl olduğuna şaşacaklar sabah uyandıklarında. Çiğ düşmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanıp kendi gözyaşlarına çiğ görevi verecekler.
...

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »

Ama sen hiç aglama. O gözlerin de bosuna yas tüketmesin durup dururken. Biliyorum. Diyeceksin ki durup dururken degil bu gözyaslari. Senin de -nasil benim senin yüzünden sorunlarim varsa- benim yüzümden sorunlarin var ve evet, senin de normal zamanlarda saçmalik gibi gelebilecek problemlerin var. Ama ikimizin de bildigi gibi bunlar normal zamanlar degil. Bunlar tam olarak bir yerlere ulasim zamanlarimiz. Karar verme asamasindayiz. Bundan sonraki yasantimiza yön verecek hayaller pesinde kosuyoruz.
Devamý »

Günlere;

           Cumalarin ertesine lanet olsun. Olmasin hiç cumartesim bundan sonra. "Iyi" olanlar olmasin bir daha benim girdigim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanlarin oldugunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayim içine girdigim odalarda.

Ileriye;

           Asirlar sonrasinda sen hala yasarken, ben gümüsü karartmis kisi olmayayim... Gümüs parlasin etrafina.

Elflere;

           Elfler olmasin yürüdügüm orman yolunda. Nasilina hala sastigim, Eros` tan ödünç aldiklari oklarla vurmasinlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamiyorlar mi bunu? Kamplarinda geçirdikçe günümü, tüm safliklarini alacagim onlarin. Beyaz tenlerini isle karartacak ateslerle donatacagim gökyüzünü. Kendi kontrolümün artik elimde olmadigini anlamiyorlar mi? O yesil gözlerle bakip da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çikartabileceklerini mi saniyorlar gene? Mith adini bir zamanlar bana neden verdiklerini hatirlamiyorlar mi? Gri renklerle dolu oldugumu görmüyorlar mi? Agaçlarinda konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yasami emip alacagim. Kurumus kabuklar birakip arkamda, gene öyle terkedecegim eskiden yemyesil olani. Yeni bahar aylarinda bunun nasil olduguna sasacaklar sabah uyandiklarinda. Çig düsmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanip kendi gözyaslarina çig görevi verecekler.

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »