Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »

...
Günlere;

        Cumaların ertesine lanet olsun. Olmasın hiç cumartesim bundan sonra. "İyi" olanlar olmasın bir daha benim girdiğim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanların olduğunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayım içine girdiğim odalarda.

İleriye;

        Asırlar sonrasında sen hala yaşarken, ben gümüşü karartmış kişi olmayayım... Gümüş parlasın etrafına.

Elflere;

        Elfler olmasın yürüdüğüm orman yolunda. Nasılına hala şaştığım, Eros` tan ödünç aldıkları oklarla vurmasınlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamıyorlar mı bunu? Kamplarında geçirdikçe günümü, tüm saflıklarını alacağım onların. Beyaz tenlerini isle karartacak ateşlerle donatacağım gökyüzünü. Kendi kontrolümün artık elimde olmadığını anlamıyorlar mı? O yeşil gözlerle bakıp da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çıkartabileceklerini mi sanıyorlar gene? Mith adını bir zamanlar bana neden verdiklerini hatırlamıyorlar mı? Gri renklerle dolu olduğumu görmüyorlar mı? Ağaçlarında konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yaşamı emip alacağım. Kurumuş kabuklar bırakıp arkamda, gene öyle terkedeceğim eskiden yemyeşil olanı. Yeni bahar aylarında bunun nasıl olduğuna şaşacaklar sabah uyandıklarında. Çiğ düşmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanıp kendi gözyaşlarına çiğ görevi verecekler.
...

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »

Herşey bu kadar hızlı yanıp da bu kadar çabuk mu ışığını yitirmeliydi?
...
Neler yaşadık bu kadar zamanda, neleri arkamızda bıraktık?
Ölüm mü olacak illa ki sonu?
İlla ki sonu mu olacak?
Sonu olacak mı?
Ölüm mü?
Son mu?
İlla mı?
Devamý »

Ama sen hiç aglama. O gözlerin de bosuna yas tüketmesin durup dururken. Biliyorum. Diyeceksin ki durup dururken degil bu gözyaslari. Senin de -nasil benim senin yüzünden sorunlarim varsa- benim yüzümden sorunlarin var ve evet, senin de normal zamanlarda saçmalik gibi gelebilecek problemlerin var. Ama ikimizin de bildigi gibi bunlar normal zamanlar degil. Bunlar tam olarak bir yerlere ulasim zamanlarimiz. Karar verme asamasindayiz. Bundan sonraki yasantimiza yön verecek hayaller pesinde kosuyoruz.
Devamý »

Dün Ek$i zirvesi nedeniyle sabahin tam olarak tan yerinde Dogu Ekspresi ile Eskisehir` e gittik. Yorucu, uykulu, bas agrili bir gündü. Ama yasamayi istedigim, en azindan yasamaya ihtiyacim olan bir gündü.
Devamý »

Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »

<Olay>

Sabah kalkis.

Sismis gözler ardindan birbirini yoklayis.

Ne güzel. Hala yanimdasin.

Kolunmus zaten bana sarilan da.

Korkmustum gitmissindir diye.

</Olay>
Devamý »

Günlere;

           Cumalarin ertesine lanet olsun. Olmasin hiç cumartesim bundan sonra. "Iyi" olanlar olmasin bir daha benim girdigim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanlarin oldugunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayim içine girdigim odalarda.

Ileriye;

           Asirlar sonrasinda sen hala yasarken, ben gümüsü karartmis kisi olmayayim... Gümüs parlasin etrafina.

Elflere;

           Elfler olmasin yürüdügüm orman yolunda. Nasilina hala sastigim, Eros` tan ödünç aldiklari oklarla vurmasinlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamiyorlar mi bunu? Kamplarinda geçirdikçe günümü, tüm safliklarini alacagim onlarin. Beyaz tenlerini isle karartacak ateslerle donatacagim gökyüzünü. Kendi kontrolümün artik elimde olmadigini anlamiyorlar mi? O yesil gözlerle bakip da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çikartabileceklerini mi saniyorlar gene? Mith adini bir zamanlar bana neden verdiklerini hatirlamiyorlar mi? Gri renklerle dolu oldugumu görmüyorlar mi? Agaçlarinda konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yasami emip alacagim. Kurumus kabuklar birakip arkamda, gene öyle terkedecegim eskiden yemyesil olani. Yeni bahar aylarinda bunun nasil olduguna sasacaklar sabah uyandiklarinda. Çig düsmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanip kendi gözyaslarina çig görevi verecekler.

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »