Giris – Asik Olmak (Soru Sormamak)

Hiç bir psikologun, hiç bir felsefecinin, hiç bir yazar ya da sairin simdiye kadar tanimlamadigi, tanimlamayi birak, özellikle bir tanim getirmekten israrla kaçindigi bir konuda ahkam kesebilecek bir gücüm yok tabi. Nasil baslar? Bilinmez... Neden asik olurum? Bilinmez... Neye asik olmusum? Bilinmez... Kolaya kaçip “bir bilinmezliktir ask” diyerek kestirip atmak lazim belki de. Belki de bunu yapmamak lazim. Dedim ya. Bilinmezlik, asiri uçlarin rastgeldigi için o anda ve sadece o hizla çarpismasi... Kararsizlik iste!

Mirmir. 02.Haziran.2004 - 01:28
Devamý »

Gelisme – Iliski Kurmak (Düsünmeye baslamak, çatisma)

Ask ile ilgili ilk düsündügün anda ya da daha dogrusu karsindakine asik oldugunu düsündügün ilk anda, isin içine “düsünce” girdigi için artik “iliski” düzlemine adim atmis olursun. Iliskinden kastettigim, karsindakinin de sana asik olmasi, O’ nun da düsünmüs olmasi ve ikinizin de belirli duygu degisimlerini ayni anda yasamaniz. Ikiniz de çok mutlusunuzdur. Tüm dost ve arkadaslariniz sizdeki degisime ve yüzünüze gelen renk ile gözünüze gelen isiltiya gipta ederek bakarlar. Bunlarin hepsini –hem de çok güzel- yasadin.

Mirmir. 02.Haziran.2004 - 03:12
Devamý »

Sonuç – Ayrilik (Ölüm? Yeniden Dogus? Karar!)

Iste seninle esas paylasmak istedigim süreç tam burasi. Bundan sonraki tüm yasantini etkileme gücündeki tek sey. Bu ayrilik sürecinde, kendini bir kere daha yeni ve farkli bir sekilde taniyabilip, kendinin gene farkina varabilip, yalniz da olabileceginin ve devam edebileceginin dogrulugunu görebildigin sürece, ileride daha mutlu olabilecegin varsayiminda bulunabilirim. Fazla mi iddiali geldi? Evet, olsun!

Mirmir. 02.Haziran.2004 - 04:47
Devamý »

Dün Ek$i zirvesi nedeniyle sabahin tam olarak tan yerinde Dogu Ekspresi ile Eskisehir` e gittik. Yorucu, uykulu, bas agrili bir gündü. Ama yasamayi istedigim, en azindan yasamaya ihtiyacim olan bir gündü.
Devamý »

Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »

<Olay>
Sabah kalkis.
Sismis gözler ardindan birbirini yoklayis.
Ne güzel. Hala yanimdasin.
Kolunmus zaten bana sarilan da.
Korkmustum gitmissindir diye.
</Olay>
Devamý »

...
Günlere;

        Cumaların ertesine lanet olsun. Olmasın hiç cumartesim bundan sonra. "İyi" olanlar olmasın bir daha benim girdiğim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanların olduğunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayım içine girdiğim odalarda.

İleriye;

        Asırlar sonrasında sen hala yaşarken, ben gümüşü karartmış kişi olmayayım... Gümüş parlasın etrafına.

Elflere;

        Elfler olmasın yürüdüğüm orman yolunda. Nasılına hala şaştığım, Eros` tan ödünç aldıkları oklarla vurmasınlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamıyorlar mı bunu? Kamplarında geçirdikçe günümü, tüm saflıklarını alacağım onların. Beyaz tenlerini isle karartacak ateşlerle donatacağım gökyüzünü. Kendi kontrolümün artık elimde olmadığını anlamıyorlar mı? O yeşil gözlerle bakıp da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çıkartabileceklerini mi sanıyorlar gene? Mith adını bir zamanlar bana neden verdiklerini hatırlamıyorlar mı? Gri renklerle dolu olduğumu görmüyorlar mı? Ağaçlarında konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yaşamı emip alacağım. Kurumuş kabuklar bırakıp arkamda, gene öyle terkedeceğim eskiden yemyeşil olanı. Yeni bahar aylarında bunun nasıl olduğuna şaşacaklar sabah uyandıklarında. Çiğ düşmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanıp kendi gözyaşlarına çiğ görevi verecekler.
...

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »