Sigarayi da biraktim...

Sonunda bu da oldu!

Bir haftadir dokunmuyorum bile sana....
Devamý »

Herşey bu kadar hızlı yanıp da bu kadar çabuk mu ışığını yitirmeliydi?
...
Neler yaşadık bu kadar zamanda, neleri arkamızda bıraktık?
Ölüm mü olacak illa ki sonu?
İlla ki sonu mu olacak?
Sonu olacak mı?
Ölüm mü?
Son mu?
İlla mı?
Devamý »

Geçenlerde de basima gelmisti. Simdi gene oldu ayni sey.
Artik o kadar çok iskence etmisim ki, vücut daha fazla alkolü ya da yersiz yakilmis
her sigarayi ters tepiyor.
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »

Ama sen hiç aglama. O gözlerin de bosuna yas tüketmesin durup dururken. Biliyorum. Diyeceksin ki durup dururken degil bu gözyaslari. Senin de -nasil benim senin yüzünden sorunlarim varsa- benim yüzümden sorunlarin var ve evet, senin de normal zamanlarda saçmalik gibi gelebilecek problemlerin var. Ama ikimizin de bildigi gibi bunlar normal zamanlar degil. Bunlar tam olarak bir yerlere ulasim zamanlarimiz. Karar verme asamasindayiz. Bundan sonraki yasantimiza yön verecek hayaller pesinde kosuyoruz.
Devamý »

<Olay>

Sabah kalkis.

Sismis gözler ardindan birbirini yoklayis.

Ne güzel. Hala yanimdasin.

Kolunmus zaten bana sarilan da.

Korkmustum gitmissindir diye.

</Olay>
Devamý »