Bundan sonraki hayatımızda, "ben" ve "sen" yerine "biz" demeye söz vereceğimiz güne "siz" de gelirseniz; "biz" mutlu olacağız...

Müge & Tolga
09.09.06 - 20.00
Balıkesir - Basri Otel
Devamý »

Hani, `yıllar boyu sürecek arkadaşlıklar` vardı...
Niye kayboldular şimdi?
Hani, `ömür boyunca bitmeyecek aşklar` vardı...
Nereye gittiler şimdi?
Hani, `sonu gelmeyecek sevgiler` vardı...
Nerede bittiler şimdi?
Hani, `ağlatmayacak sevgililer` vardı...
Neden başını yerden kalkmaz hale getirdiler şimdi?

Hani, `can ciğer dostluklar` vardı...
Niye dost değil onlar şimdi?
Hani, `söylenmeyecek sözler` vardı...
Nereye doğru söylendiler şimdi?
Hani, `tutulacak eller` vardı...
Nerede başkalarına uzanıyorlar şimdi?
Hani, `büyümeyecek çocuklar` vardı...
Neden boyun eğiyorlar şimdi?

Hani, `ihtiyaç anında yanında olacak olanlar` vardı...
Niye gidiyorlar şimdi?
Hani, `yangında ilk kurtarılacak yazılar` vardı...
Nereye atılıyorlar şimdi?
Hani, `her çaldığında birisini hatırlatacak şarkılar` vardı...
Nerede o kişiler; şarkılar bile hatırlanmıyor ki şimdi?
Hani, `nedensiz ağlamalar` vardı...
Neden şimdi?
Devamý »

Değişiklik yapmak ile uğraşacağım derken, doğru dürüst bir şeyler yazamaz oldum... Evin altı üstüne gelmiş durumda. Mutfak sonunda yıkıldı, baştan yapılıyor. Yatak odası değişmek üzere(yarınmış sanırım), eski salon zaten aylar öncesinden başka taraflara gitti, yeni takım geldi. Hayret kedi de iyileşti.

Eskiden bunlar ile uğraşmazdım, bunlar yoktu ki hayatımda... Dört işlemden bile anlamazdım...
Devamý »

...
Günlere;

        Cumaların ertesine lanet olsun. Olmasın hiç cumartesim bundan sonra. "İyi" olanlar olmasın bir daha benim girdiğim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanların olduğunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayım içine girdiğim odalarda.

İleriye;

        Asırlar sonrasında sen hala yaşarken, ben gümüşü karartmış kişi olmayayım... Gümüş parlasın etrafına.

Elflere;

        Elfler olmasın yürüdüğüm orman yolunda. Nasılına hala şaştığım, Eros` tan ödünç aldıkları oklarla vurmasınlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamıyorlar mı bunu? Kamplarında geçirdikçe günümü, tüm saflıklarını alacağım onların. Beyaz tenlerini isle karartacak ateşlerle donatacağım gökyüzünü. Kendi kontrolümün artık elimde olmadığını anlamıyorlar mı? O yeşil gözlerle bakıp da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çıkartabileceklerini mi sanıyorlar gene? Mith adını bir zamanlar bana neden verdiklerini hatırlamıyorlar mı? Gri renklerle dolu olduğumu görmüyorlar mı? Ağaçlarında konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yaşamı emip alacağım. Kurumuş kabuklar bırakıp arkamda, gene öyle terkedeceğim eskiden yemyeşil olanı. Yeni bahar aylarında bunun nasıl olduğuna şaşacaklar sabah uyandıklarında. Çiğ düşmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanıp kendi gözyaşlarına çiğ görevi verecekler.
...

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »

Sigarayi da biraktim...

Sonunda bu da oldu!

Bir haftadir dokunmuyorum bile sana....
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »

<Olay>

Sabah kalkis.

Sismis gözler ardindan birbirini yoklayis.

Ne güzel. Hala yanimdasin.

Kolunmus zaten bana sarilan da.

Korkmustum gitmissindir diye.

</Olay>
Devamý »