Hani, `yıllar boyu sürecek arkadaşlıklar` vardı...
Niye kayboldular şimdi?
Hani, `ömür boyunca bitmeyecek aşklar` vardı...
Nereye gittiler şimdi?
Hani, `sonu gelmeyecek sevgiler` vardı...
Nerede bittiler şimdi?
Hani, `ağlatmayacak sevgililer` vardı...
Neden başını yerden kalkmaz hale getirdiler şimdi?

Hani, `can ciğer dostluklar` vardı...
Niye dost değil onlar şimdi?
Hani, `söylenmeyecek sözler` vardı...
Nereye doğru söylendiler şimdi?
Hani, `tutulacak eller` vardı...
Nerede başkalarına uzanıyorlar şimdi?
Hani, `büyümeyecek çocuklar` vardı...
Neden boyun eğiyorlar şimdi?

Hani, `ihtiyaç anında yanında olacak olanlar` vardı...
Niye gidiyorlar şimdi?
Hani, `yangında ilk kurtarılacak yazılar` vardı...
Nereye atılıyorlar şimdi?
Hani, `her çaldığında birisini hatırlatacak şarkılar` vardı...
Nerede o kişiler; şarkılar bile hatırlanmıyor ki şimdi?
Hani, `nedensiz ağlamalar` vardı...
Neden şimdi?
Devamý »

Evlilik öncesi eski ne varsa atmak lazım diye bir niyet ettik ya. Eskimiş herşey bir köşeye ayrıldı, kimisi çöpe atıldı, kimisi ihtiyacı olanlara verildi. Mutfak da bundan nasibini aldı sonunda. 5 yıldır niyet olup para olmayınca, para olup başka ihtiyaçlar daha önemli gelince, başka ihtiyaç kalmadığında da akla gelmeyince habire ertelenen "Operation Kitchen", en sonunda bir ay zaman çalarak bizden, bitti.
Devamý »

Şu web dünyasına girdim gireli bir çok yazılımcı bir çok grafiker gördüm. Bunların arasında işini gereği gibi yapan, internet ve web yazılımcılığının/tasarımının "hakkını veren" olduğu gibi (ki burada bu konuda gerçek bir usta kabul ettiğim [mataNoupa]Göksen` i anmadan geçemem), bunun tam tersini yapmakta ısrar edenlerle de karşılaştım. Internet üzerindeki web sayfalarını sadece Photoshop` un bir yansıması gören kimi "tasarımcı"lar öyle HTML kodları hazırlıyorlar ki, buna inanmakta güçlük çekiyorum. Bu işe ilk başladığım 1998 yılında bu kodlar bir nevi kabul edilebilir olsa bile, bunca gelişmeden sonra kendilerine "web tasarımcısıyım" diyen kimi kişilerin hala aynı aptallığı yapmalarını kaldıramıyorum.
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »