mirmirik.net sitesi ile uzun süredir ilgilenemedigim için siteyi durdurma ve mirmirik.com sitesinde devam etme karari aldim. Mümkün oldugu zamanlarda sitedeki yazilari da yeni yerine tasimayi düsünüyorum.
Devamý »

19/06/05 - 02.49

Uyku iyi gelir mi bana?

Bilmem...

        Sabahın bu saatinde, o (arka bahçede olduğunu düşündüğümüz ve dedikodusunu da yaptığımız)kuş şarkısını söylemeye devam ediyor sen burada olamasan da. Yaktığım her sigara içemeden sönüyor sen yokken. Şarkılar da dinliyorum yokluğunda. İçinde bir sen, bir ben bir de hayatlarımızdan gidenleri anlatan şarkılar. Bir de sabahları doldurmaya çalıştığım kahvemin -bardağa dökülürken- çıkarttığı seslerden şarkılar üretiyorum kendime. Yine sen yokken.
Devamý »

İnsanın neden bu kadar değer bilmez olduğuna anlam veremiyorum bugünlerde. Neden herkes bu kadar bencil, neden sevgi denileni bu kadar garip kelime ve eylemler sığdırmaya çalışır halde? Neden ve neden?

"Neden" sorularından vazgeçmeye çalışmam ve bunu başarabilmem sayesinde adımlar atarken bu kadar acımasız olabilenler `neden` karşıma çıkıyor ki yaratanım? "Melankolik aşk safsataları"m `neden` hala benimle? Ben de acımasız olsam ya mesela! Boşa geçmese ya bu zaman...

Sahnelenen bir tiyatro oyunundaki dekor gibi hissediyorum kendimi. Oyuncular senaristin gerek gördüğü durumlarda benim yanımdalar sadece. Diğer zamanlarda başroldekinin etrafında koşuşturan ve eteklerini gerektiği gibi savuran insan topluluğu hepsi.

02.06.`04 - 2:12

Not: Bu yazıyı Haziran 2004 başında yazmışım. Bir önceki yazıya benzer şekilde; bu da eskilerden!

Devamý »

Birazdan...
Biraz sonra, burada...
Burada, birazdan...
Başlayacağım...

Burası, bu zaman için başlamaya uygun bir yer; bitirmeye olduğu gibi.
Burada neden böyle bir işe kalkıştığımı anlatmaya başlayacağım.
Mitolojik, kurgusal ya da fantastik kurgu ürünü olan `yaşam parçaları`nı bir araya getirip de, burada karmaşık cümlelerle sunmadığımı anlatacağım insanlara.
şeytanla işbirliğine gidip de, -tıpkı onun yaptığı gibi- "kendimin olmadığına inandırmaya çalışmadığıma" inandırmaya çalışacağım insanları.
Tanıdıklarıma, tanıyamadıklarıma, tanımak istediklerime, görmek istemediklerime...
Hepsine ve hiçbirine!

Devamý »

Gittiğinden bu yana sana kurşun sıktılar... Bizi onlara karşı uyarmaya çalıştığın tüm dinciler, tüm ırkçılar, tüm mandacılar, tüm yardakçılar, tüm sağlar, tüm evrenler sana birer birer kurşun sıktılar.

Ölmedin...
Öldüremeyecekler...

Bu Cumhuriyet ve bu (hala asıl değerini bilemedikleri) özgürlük için sana binlerce teşekkürler!

Ruhun şad olsun...
Mekanın Cennet olsun!

Not: Senin için `çok içiyordu` diyorlar ya, keşke daha fazla içseydin de, şu dünyayı da kurtarsaydın...
Devamý »

Bu hafta sonu (31 Ekim - 1, 2 Kasım) doğada olacağım. İSOFF` un düzenlediği 9. OFF-Road oyunları için Sakarya / Pamukova / Ercova Yaylası ’nda, NivaTR takımı ile bulunacak ve sevgili bacanağıma(!) co-pilotluk yapacağım. Arabalardan pek anlıyor olmasam da, bacanağın ilgili forumda yazdığı gibi, fotoğraf çekme ve doğal hayatta canlı kalma konusundaki deneyimlerime güveniyorum!


Hadi bakalım, jargona uygun dua edelim: Çamurumuz bol olsun!
Devamý »

Uzun zaman olmuştu web sitem ile ilgilenmeyeli. Yanlış hatırlamıyorsam, geçtiğimiz Mayıs ayında kapatmıştım siteyi, iki hafta öncesine kadar da yenilenmiş açılışı yap(a)mamıştım. Üşengeçlik, beceriksizlik, ilgi kaybı, vakit ayırmayı reddediş... Hepsi ve ayrı ayrı her biri etkendi.

Neyse! İnsan geçmişi ile dertleşip durup da, "ah keşke" demek yerine; "şimdi hatalı görülen o zamanlarda, o yaptıklarım gerekliymiş demek ki"demeli önceden de dediğimiz gibi. Geçmiş altı ayda çok fazla şey değişti diyemiyorum kişisel dünyam açısından. Netron` a girip yeni bir işe daha kavuştum, tatile gittim ve geldim(ki belki de son altı ay içindeki en iyi şey bu idi). Kişisel dünyamın ötesinde, dost çevremde ve internet camiasında(hastasıyım bu lafın) oldukça fazla değişiklik oldu... Web dünyasındaki yenilikleri akla geldikçe sıralayalım:
Devamý »

"O" huzurlu olduğu zamanlarda ben huzursuz isem, O`nun huzurunu bulandırmamak/kaçırmamak için, benim de huzurlu olmam gerekiyor diye düşünüyor; daha sonra zorlama huzur olmaz diyerek(çünkü öyle "an"larda, "O", öyle olmadığımı "anlar") bundan vazgeçiyorum. Oluruna bırakıyorum. Ben de biliyorum ki, "O", huzursuzluğumu giderme/yok etme becerisine sahip. Huzursuzluğum gidince, huzur geri geliyor huzursuzluğumun yerine. Mutlanıyorum.
Devamý »