Uzun zaman olmuştu web sitem ile ilgilenmeyeli. Yanlış hatırlamıyorsam, geçtiğimiz Mayıs ayında kapatmıştım siteyi, iki hafta öncesine kadar da yenilenmiş açılışı yap(a)mamıştım. Üşengeçlik, beceriksizlik, ilgi kaybı, vakit ayırmayı reddediş... Hepsi ve ayrı ayrı her biri etkendi.

Neyse! İnsan geçmişi ile dertleşip durup da, "ah keşke" demek yerine; "şimdi hatalı görülen o zamanlarda, o yaptıklarım gerekliymiş demek ki"demeli önceden de dediğimiz gibi. Geçmiş altı ayda çok fazla şey değişti diyemiyorum kişisel dünyam açısından. Netron` a girip yeni bir işe daha kavuştum, tatile gittim ve geldim(ki belki de son altı ay içindeki en iyi şey bu idi). Kişisel dünyamın ötesinde, dost çevremde ve internet camiasında(hastasıyım bu lafın) oldukça fazla değişiklik oldu... Web dünyasındaki yenilikleri akla geldikçe sıralayalım:
Devamý »

Yıllar öncesi hatıralar için en uyarıcı duyu kokudur derler. Doğrudur. İnsan hafızası, kokudan hatırlayabileceği kadar çok bilgiyi, diğer dört duyusundan, -hatta onların dördünün toplamından bile- alamaz nedense.

Garip bir vesile ile bugün Mr. Jack ile ufak bir görüşme yaptım. Aklıma gelen fotoğraf kareleri o kadar canlıydı ki, algı kapıları öyle bir açıldı ki, bir an başka bir Mr. ile(The Doors Of Perception) konuştuğumu düşündüm... Sevgili ve eski dost Mr. Jack sayesinde -ya da onun itelemesi ile- diğer sevgili dostlar ile olan birliktelikler/anılar patladı suratıma. Hiç unutmadığım ve hiç de unutacağımı falan sanmadığım bir anı var mesela...

ARA NOT: Bu aralar en sevdiğim slogan da şu: "Rakıyı sek için, yılda 140 ton su kurtarın...". İstanbul Belediyesi` nin sağa sola yapıştırdığı "Daha az duş alın X ton su kurtarın" gibi salaklara yönelik sloganlarına karşılık oluşturulmuş(sanki İstanbul` da duş alan var, Belediye Başkanı muhallebici açacağına önce otobüslere binsin)...
Devamý »

Herşey, kadim dost Ozan` ın bana Company Of Heroes oyununu getirmesi ile başladı. Oyunun senaryo kısmını bitirdikten sonra, ne yalan söyleyeyim Almanya` nın(Axis) gücüne hayran kalmıştım. Özellikle zırhlı birlikleri ve tankları sayesinde oyunu ne kadar güçleştirdikleri ve bana saatlere mal olmaları düşünülürse bu pek de olmayacak gibi değildi. Daha sonra II. Dünya Savaşı hakkında yazılmış romanlara yöneldim. Bu konuda neredeyse "guru" sayılan Sven Hassel ile tanışmam pek zaman almadı. Moruk, Barcelona, Lejyoner, Porta, Gregor Martin, Julies Heide ve tabi ki Sven karakterleri yazarın ilk kitabından şu anda okuduğum 9. kitabına kadar hep savaşın ne kadar salakça olduğunu haykırıp durdular kulağıma. Bu karakterlerin "tank crew member" olmalarından dolayı sanırım, "Tiger I" kodlu II. Dünya Savaşı Alman savaş makinası ile ilgilenmeye başladım ve internet üzerinde bu öldürücü araç hakkında oldukça fazla bilgiye ulaştım.
Devamý »

Ekşi Sözlük` te, yazarların bilgilerinde "zamanın ötesinde entry` leri" adında bölüm var. Burada o güne kadar en fazla kötülenmiş, okurlar ve diğer yazarlar tarafından beğenilmemiş, sözlüğün kurallarına ve / veya dilbilgisine yanlış geldiği için negatif oylanmış sözlük yazılarınız sıralanmakta. Belirli bir formülü var ve bu formüle göre, yazdıklarınızdan bazıları bu listeye girmekte. Uzun zaman sonrası biraz önce bu listeye baktım da, o listedeki yazılı başlıklar ile kendimi yargılama ihtiyacı hissettim. Bu insanların bu kadar hoşuna gitmeyen şeyler neler olabilir diye sıradan bakmaya başladım. Aradığım dilbilgisi yanlışı veya sözlük formatına uygun olmayan yazılarım da değildi açıkçası. Ne yalan söyleyeyim; bunları yaptığımı düşünmüyorum ve hiç de mütevazi olma havamda değilim. Kendimi beğeniyor muyum? Eh, son iki yıldır; evet!

Neyse, mütevazi "zamanın ötesindeki yazılarım" şöyleymiş Ekşi Sözlük` te:
Devamý »

Yaşım artık otuz... Otuzbirinci insan yılımı yaşıyorum bu dünya adını verdikleri mekanda. İnsan ömrü ortalama altmışbeş desen, neredeyse yarısını tükettim bile. Yaşlanmaya mı başladım ne?

Yaşlılara kızardım hep. "Çok şey bildiklerini sanıyorlar" derdim. Sanırım bu bahsi geçen yaşlıların en önde gelenleri de annem ile babamdı. "Ne çok şey bildiklerini sanıyorlar, oysa hiçbir şey bilmiyorlar" derdim. Ben de şimdi çok şey bildiğimi sanıyorum, belki de henüz hiçbir şey bilmiyorum...

Sanıyorum,
        sanki,
                ben bilemiyorum!
Devamý »

Hani şimdilerde iş aradığımdan değil ama, kariyer.net sitesine girdim biraz önce. Şu an çalıştığım şirket öncesi zorlu iş arama sürecimde sık sık ziyaret etmek zorunda kalmıştım. Şimdilerde -grup şirketi olmasından dolayı belki de- ayda bir siteye girip piyasada neler oluyor, neler dönüyor mantığında sorgulamalar yapıyorum.

Bir şey dikkatimi çekti. Yazılım sektöründe "ismini vermeyen" tüm şirketler nedense "sektörün lideri olan bir firma". Lan, ya ben eski şirketim olan Coretech` i yanlış biliyorum, ya da millet kendisini bir şey sanıyor. Herkes sektör lideri... Yuh valla! Yalanın böylesi ancak şimdiki mecliste var... Kim nerede lider, kime göre lider, neye göre lider anlayamadım gitti.
O da lider, bu da lider!
Acaba bu işe CEO(!)` lar ne der?
Devamý »

           Aslında nereye ulaşmak istediğimizi ve üzerinde bulunduğumuz yolun bir şekilde yanlış olduğunu bile bile, konuyu -ve "asıl olana" giden yolu- uzatıp da boşuna zaman harcamışız sanki "sen + ben = biz" yazımı ile gösterilebilen o garip eşitliği yakalamak için...
Devamý »

Dün Ek$i zirvesi nedeniyle sabahin tam olarak tan yerinde Dogu Ekspresi ile Eskisehir` e gittik. Yorucu, uykulu, bas agrili bir gündü. Ama yasamayi istedigim, en azindan yasamaya ihtiyacim olan bir gündü.
Devamý »