Yillardir sahip olmaya ugrastigim ve sonunda geçen yil ilk sekillerini olusturmayi basardigim web sitemin yeni versiyonunu yapmaya basladim. Bakalim ne zaman bitecek...
Devamý »

           Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »

Ama sen hiç aglama. O gözlerin de bosuna yas tüketmesin durup dururken. Biliyorum. Diyeceksin ki durup dururken degil bu gözyaslari. Senin de -nasil benim senin yüzünden sorunlarim varsa- benim yüzümden sorunlarin var ve evet, senin de normal zamanlarda saçmalik gibi gelebilecek problemlerin var. Ama ikimizin de bildigi gibi bunlar normal zamanlar degil. Bunlar tam olarak bir yerlere ulasim zamanlarimiz. Karar verme asamasindayiz. Bundan sonraki yasantimiza yön verecek hayaller pesinde kosuyoruz.
Devamý »

Dün Ek$i zirvesi nedeniyle sabahin tam olarak tan yerinde Dogu Ekspresi ile Eskisehir` e gittik. Yorucu, uykulu, bas agrili bir gündü. Ama yasamayi istedigim, en azindan yasamaya ihtiyacim olan bir gündü.
Devamý »

Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »

<Olay>

Sabah kalkis.

Sismis gözler ardindan birbirini yoklayis.

Ne güzel. Hala yanimdasin.

Kolunmus zaten bana sarilan da.

Korkmustum gitmissindir diye.

</Olay>
Devamý »

Günlere;

           Cumalarin ertesine lanet olsun. Olmasin hiç cumartesim bundan sonra. "Iyi" olanlar olmasin bir daha benim girdigim hanlarda. Hiç bilmeyeyim "iyi" olanlarin oldugunu etrafta. Cahillik mutluluktur, en bilgisizi ben olayim içine girdigim odalarda.

Ileriye;

           Asirlar sonrasinda sen hala yasarken, ben gümüsü karartmis kisi olmayayim... Gümüs parlasin etrafina.

Elflere;

           Elfler olmasin yürüdügüm orman yolunda. Nasilina hala sastigim, Eros` tan ödünç aldiklari oklarla vurmasinlar beni gene. Daha fazla kan kaybedemem anlamiyorlar mi bunu? Kamplarinda geçirdikçe günümü, tüm safliklarini alacagim onlarin. Beyaz tenlerini isle karartacak ateslerle donatacagim gökyüzünü. Kendi kontrolümün artik elimde olmadigini anlamiyorlar mi? O yesil gözlerle bakip da beni iyi edebileceklerini ve içimdekini çikartabileceklerini mi saniyorlar gene? Mith adini bir zamanlar bana neden verdiklerini hatirlamiyorlar mi? Gri renklerle dolu oldugumu görmüyorlar mi? Agaçlarinda konuk etmesinler beni. Dallardaki tüm yasami emip alacagim. Kurumus kabuklar birakip arkamda, gene öyle terkedecegim eskiden yemyesil olani. Yeni bahar aylarinda bunun nasil olduguna sasacaklar sabah uyandiklarinda. Çig düsmeyecek bundan sonra oradaki çimlere. Her sabah gene o kötü gerçekle uyanip kendi gözyaslarina çig görevi verecekler.

19 Ocak 2003
23:41
Devamý »