Agzim kurudu. Içim yandi. Canim o kadar aciyor ki, hissizlestim birden.



        Koca okyanusta tek basima kaldim. O koca okyanusta ufak bir sal üstünde iki kisiydik. O deniz suyunun tadini bildigi için olsa gerek sali batirmayi tercih etti. Yüzmeliyim dedi belki de kendi adina. Ama beni de sürüklemesine ne gerek vardi ki? Karadan ayrilmadan önce bahsetseydi ya. Ya da hiç karadan bu kadar açilmasa miydik?



        Su içiyorum saatlerdir. Kesmiyor gene de susuzlugumu. Sanki islatmiyor bile agzimi. Öylesine akip gidiyor. Zaman gibi. Zamanin içindeki ben gibi, zamanin içindeki "O" gibi, bir zamanlar ben gibi, bir zamanlardaki "O" gibi.



        Kabuk tutmustu ne güzel o yara. Onu biçaklamasi için ne yaptim ki? Kan tadindan bikmistim, gene kendi kanimi emmek zorundayim gene, yaranin kapanmasi için. Gene kendimleyim, gene kendimeyim. O` na degilim su saatten sonra.
Devamý »

Çakmagin kivilcimlari gibi dagildik gene etrafa. Tutusturacak az miktarda gaz bulduk onu da tüketip kendi yoklugumuza kattik. Yoklugumuzdan dogan ise bir tiryakinin o güzelim dudagindaki sigara oldu. O güzel kisi de onu içine çekip tüketsin, yere atip da ayakkabisi ile ezsin diye dogurduk sanki bu sigarayi.
Devamý »

Sana bugünümden bahsedeyim. Bugün gene hastaydim. Yattim bugün de. Yattigimiz yerlerde yattim gene. Ise de gidemedim. Gerçek "dost olanlarin" da ufak yardimlariyla arkadaslar aradilar hep. Otuza yakin kisiyle konustum sanirim.



-X' den duydum, hasta olmussun, simdi nasilsin? Bir seye ihtiyacin var mi?

-Yok ya, ne olsun? Sagolasin. Çok tesekkürler aradigin için. Kendine iyi bak.

-Sagol, sen de kendine iyi bak. Hosçakal.

-Eyvallah.

-Yapabilecegim bir sey varsa aramaktan çekinme. Öpüyorum seni.
Devamý »

Biz hiç kendimiz olamadik. Hep kendimiz olmak adina baskalarinin hayatlarini yasadik. Baskalarini sevdik ve hep saydik. Ama yas bir sekilde kemâle erince anladik ki esasinda biz hiç yasamadik...
Devamý »

        Senin korkuların beni korkutuyor esasında. Hiç birşeyden korkmamak, var olan korkularımın üzerine gitmek adına adım attığımı düşünüyordum bu boşluğa. Oysa şimdi düşüyorum ben. Aşağıya. önümü göremiyorum. Bilinmeyenin soğukluğu sarıyor beni. Korkuyorum. İlk adımı atmaktan korkuyordum esasında. Senin adımın yer değiştirdi de bana yaklaştın. Oysa ben bundan sonrasına da hazırdım esasında. Bundan sonraki her adımımda seninle aynı frekansı tutturmuşuz da yürüyoruz gibi geliyordu bana. Değilmiş. Yanılgılarımdan bir yenisine daha yenik düştüm.
Devamý »

Ama sen hiç aglama. O gözlerin de bosuna yas tüketmesin durup dururken. Biliyorum. Diyeceksin ki durup dururken degil bu gözyaslari. Senin de -nasil benim senin yüzünden sorunlarim varsa- benim yüzümden sorunlarin var ve evet, senin de normal zamanlarda saçmalik gibi gelebilecek problemlerin var. Ama ikimizin de bildigi gibi bunlar normal zamanlar degil. Bunlar tam olarak bir yerlere ulasim zamanlarimiz. Karar verme asamasindayiz. Bundan sonraki yasantimiza yön verecek hayaller pesinde kosuyoruz.
Devamý »

Dün Ek$i zirvesi nedeniyle sabahin tam olarak tan yerinde Dogu Ekspresi ile Eskisehir` e gittik. Yorucu, uykulu, bas agrili bir gündü. Ama yasamayi istedigim, en azindan yasamaya ihtiyacim olan bir gündü.
Devamý »

Bir de sesini duymak istedi canim simdi.
Aramak istedim simdi.
Cesaret edemedi.
Söyleyeceklerimden ve esasinda senin duyacaklarindan korktum gene.
Hey dostum senin sorunun ne biliyorsun degil mi?
Hep dedigim gibi anca is isten geçtikten sonra aklim basima geliyor ve `ulan sunu da söyleseydim` diyorum ya.
Karsimda olsan anca Beko`dan, havanin sogudugundan ya da `geçmis bayramlar artik yok mirim` diye baslayan olaylardan falan bahsedecegim. Her sey gene korkutuyor. Eskiyi silmek, yenisini yeniden yapmak falan.
Booo. Kusacagim simdi.
Devamý »