"İçsel savunma kalesi"ne yeni taşlar arandı, bulundu, duvar kalınlaştırıldı. Kalenin içine yeterli erzak ile kapanıldı. Önceki saldırı ardından yeni bir kuşatma bekleniyor. Gelsin şimdi saldırılar, bakalım bu sefer ne kadar dayanabileceğiz...
Devamý »

"Nefret" denilen duygu ile tanışıldı. Salak olduğuna ve mümkünse bir daha görüşülmemesi gerektiğine karar verildi. Bununla tanıştıran insanlara iki çift laf saklı tutuldu. Zamanı gelince söylenecek...
Devamý »

Üzgünlük ile tekrar bir görüşme yapıldı. Hayat ne güzel...
Devamý »

- Peki bu sefer ne oldu? Neden ihanet ettin bana da yiyecegimden kestin beni? Ben sana ne yaptim ki? Neden terkettin ki beni bu sefer?



- Mayis sonunda seni birakan ben degildim. Karsimdaki idi bu sefer.



- Ne oldu peki?



- Bunu geçelim mi? Ne oldugunu bosver. Zaten o geceden çok daha önce de yaralanip terkedilmissin sen onun tarafindan. Ama farkina varamamissin benim gibi. Senin gözlerinin görememesi bana da bulasmis sanirim. Ben de körlesmisim senin gibi. Senin gibi sadece söylenen sözlere inanmisim, gözlerden akan yaslara kanmisim. Aci geldi gene o tad bana. Ama, lütfen sorma bu sefer birsey.
Devamý »

        Bir yere ulasabilip sonunda, orada yasama arzusu idi benimkisi. Olmadi. Olamadi. Nette yer kaplayan byte` lara sigdirmaya çalistim simdi de herseyimi. Gene ve yeniden. Hayatimi yönlendirdigim, hayatimi kazandigim bir ve sifirlara anlam yüklemeye çalisacagim gene. Içimi sadece disariya çikarmak istiyorum. Kusmak, kusabilmek, uyumak, uyuyabilmek istiyorum artik. Bu da yeterli gelmeyecektir bana. O` nu geri istiyorum. Kendi hatalarimla kaybettigim, bana en çok yakisan kokuyu geri istiyorum. Derin derin içime çekebilmek istiyorum o kokuyu gene. Bir kere daha, ama bu sefer gaz maskesiz olarak. Kokumu istiyorum ben. Deniz kokusunu.
Devamý »

Alıştık artık. Düşünülmeyen normalleşti gözümüzde, bunları bize yapanların yetiştirilme tarzlarını, onları yetiştirenlerin ve bunları bize yapanların kişiliklerini ön plana alınca. Sevgi damladı onun mavi gözlerinden. Canımız yandı gene. Oturup evde gözlerimizi ıslattık. Enayi olan bizdik ne de olsa. Hak etmiştik herşeyi ilk sevdiğimizde. Onlar ise kucak kucağa, alt alta, üst üste ihanetlerinin sevinci içindeydiler şu anda. Sarıldık. Frank Sinatra ya da Nina Simone yardımcı olamadı bu sefer ikimize de. Ne bir elf kadını geldi bu sefer yardıma ne de o lanet olasıca büyücü. Üçüncü defa terkedilmiştik.
Devamý »

Ayaklarını yataktan sarkıttı. Bir bira kutusu devirdi. Lanet olsun. Hiçbir şey düzgün gidemeyecek miydi? Sırıttı. Kalıplaşmış Hollywood film repliklerinden nefret ederdi oysa. Gülmek için söylerdi. Kalktı, ışığı yaktı. Banyoya gitti. Bezi alıp halıyı sildi. Saçlar toplandı bezin üstüne...
Devamý »

İ: İçteki dost, M: Mırmırık



İ: Nerde kalmıştık?

M: Hatırlamıyorum!

İ: Daha dört ay öncesinde bir şeylerin kavgasını vermiştik. Nasıl hatırlamazsın?

M: Boşunaymış o kavga.
Devamý »