Sigarayi da biraktim...
Sonunda bu da oldu!
Bir haftadir dokunmuyoum bile sana...
En vazgeçemedigim arkadasim, hayatimin en neseli anlarini yasadigim ve en üzüntülü zamanlarini astigim dostum.
Sevgilerimi onunla küllendirdigim ya da nefretlerimi onunla atesledigim yardimcim.
Sabahlari uyaninca ona uyandigim için sevindigim, gece yatarken onsuz uyumak zorunda kalacagim için üzüldügüm biricigim.
En basit kodlari yazip da müsteri karsisinda ‘SuperMan’ oldugum zamanlar sevincime ortak olan ya da imkansiz sayilabilecek kodlari ortaya çikarttiktan sonra müsterilerin beni bir kalemle sildikleri zamanlarda acimi paylastigim ortagim.
Günde en az kirk kere ask yasadigim ve her seferinde tüketip de kendisini yok ettigim sevgilim...
Sonunda -kendim disinda- bir etki altinda kalmadan karara varabildim.
Sonunda sabit bir sekilde davranmaya basladim.
Sonunda dogru karara varabildim.
Sonunda karara varabildim.
Sonunda seni biraktim.
Sonunda sensizim.
Sonunda yoksun.
Sonu varmis,
Sonu sensin.
Sonsuz degilsin...
Ve... -bir zamanlar tapma derecesinde sevdigim-
Hayatta senden vazgeçebilen...
HERSEYDEN vazgeçebilir.
Tolga MIRMIRIK
31.10.2002 – 22:16