Insan yesiller içindeyken de, insanin hayatinda mavi çiçekler açabiliyormus. Ne olursa olsun bir seyler devam ediyormus. Insan tekrar baglanmayi ögrenebiliyormus. Yara izleri ne kadar kasinirsa kasinsin, ne kadar kabuklar kopartilip da kan akitilirsa akitilsin eninde sonunda kapaniyor ve yara izi tamamen yok olabiliyormus.
Özlem duygusunu tattirabilen mavi çiçekler ile günler hizli bir sekilde geçiyormus...
-mis...
-mus...