Çoğu kişinin henüz farkında bile olmadığı, az kişinin o Türkçe ile oynamasına ve düşüncelerine erebildiği Oruç Aruoba diye bir nimet var Türk insanının hayatında. O` nun "de ki işte" başlıklı bir yazısı/kitabı var bir ara okuduğum. Gecenin bir saatinde aklıma geldi; nasıl olur da bir kelime, aslında anlamlar/hayatlar barındırabilir içinde? Biraz örnekleme yapmak istedim:
dedim (de/da/dahi, -di, [m])
de(di)[m]; ben "de", -di` li geçmişte idi(m).
ben(de)`y`dim: ben dahi, bana gel(di)[m].
diyorum (-di, yorum, -yor, [m])
di[yorum]; -di` li geçmişimi "yorum"la(dı)[m].
(di)yor: -di` li geçmişime takılmama "yor" sen bunu.
diyor (şim-di)
diyor (-di, -yor) diye yazmışım bir ara...
diyordum (eski(-)di, -yordum)
-di` li geçmişim(de); yordum/yoruldum
diyeceğim (-di, -ecek/-acak, [m])
di`y`eceği[m]; -di ile `y`apm(ayacağı)[m]