Tanımadığı hana şüpheyle yaklaştı. Kapısı eskiliğini gösterir şekilde, paslanmış menteşenin gıcırtısıyla geceyi garip çığlıklarla dolduruyordu. Sarayın nöbetçilerinin buraya uğrayıp uğramadığını bilmiyor ve bunun tersinin olması için kendi tanrısına dua ediyordu. Hanın kapısına gecenin biraz daha yırtılması için çığlık attırarak içeriye girdi. Çok küçük sayılabilecek bu salonda beş büyükçe masa ve köşeye konulmuş, dört ufak tabure ile sarmalanmış bir ufak sehpa vardı.Sehpaya oturmuş -yorgunluğu ile oraya çökmüş gibi görünen- adam, zayıfça, etrafa korkarak bakışlar atan, yaşlı -ya da yaşadıklarından dolayı öyle görünen- birisiydi.
Devamý »

Ne ben, eski `ben`; 
        ne sen, eski `sen`; 
                ne zaman, eski `zaman`...
Öyleyse;
ne zaman sen ve ben = biz?
Devamý »

- Hayat Berbat mi?
- Degil artik.
- Ne oldu?
- Kabuk düstü, yara izi kayboldu.
- Ve?
- Ve ne? Bak gün dogumu var oradaki çinarlarin ardinda. Hani laf vardi ya bir tane. Gecenin en karanlik oldugu an, günesin dogmasina en yakin oldugu zamandir". Ya da buna benzer bir sey... Ne kadar da dogruymus. Temizlendim, arindim içteki ve distaki dostlar. Tekrar geri geldim...
Devamý »

           Insan yesiller içindeyken de, insanin hayatinda mavi çiçekler açabiliyormus. Ne olursa olsun bir seyler devam ediyormus. Insan tekrar baglanmayi ögrenebiliyormus. Yara izleri ne kadar kasinirsa kasinsin, ne kadar kabuklar kopartilip da kan akitilirsa akitilsin eninde sonunda kapaniyor ve yara izi tamamen yok olabiliyormus.
Özlem duygusunu tattirabilen mavi çiçekler ile günler hizli bir sekilde geçiyormus...
-mis...
-mus...

Devamý »

Sakarya İl Jandarma Komutanlığı` nda, Jandarma Er olarak 6 ay geçirdikten sonra -tekrar- buralarda olmaya çalışacağım. Hadi "baş baş" herkese!
Devamý »

Acıları paylaşmak adına yapılırmış tüm tatlı sohbetler. Melankolik ortamların vazgeçil(e)mez müzikleri artık teknolojiye uydurulup da "mp3" olarak girse de kulaklara, arka plana atılmışlığın verdiği rahatlıkla görevini yapmakta... Hala kulakları temizleme, ruhu sakinleştirip, gözleri ıslatma görevini sürdürmekte o şarkılar.

25.Şubat.2004 - 02:36
Devamý »

Ek$i Sozluk` ten bir kaç alinti var buradaki yazida. Tekrar yazmaya, uzatmaya, yorum yapmaya üsenti oldu belki de. Oradan alayim, copy+paste yapayim dedim gecenin bu saatinde. O güzel insan olan/olabilen, "abim" dedigim/diyebildigim tek kisi ile olan konusma(lar) üzerine geldi belki de. Her ne ise artik... Her neyse iste! Alinti yapilan basliklar sunlar;

Karsiliksiz asklar sokagi,
Kirik kalpler salonu,
Eski sevgiliden arda kalanlar,
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan,
Kalbin paramparça oldugu an,
Biten bir askin ardindan anneye sarilip aglamak,
Anneyle babanin farki...

Yaaa, ardi ardina okununca bu basliklar, siirdeki dizelerden alintilar gibi geldi degil mi ey sevgili okuyucu?

22.Temmuz.2004
04:09
Devamý »

Dinleyin küçükler, büyükler; gençler, yaslilar; güzeller, çirkinler; pisler, temizler; sarisinlar, esmerler; distakiler, içtekiler; benciller, bizciller; yalancilar, dürüstler; ustalar, çiraklar; terkedenler, terkedilenler; sanslilar, sanssizlar; delik veya sopa pesinde kosanlar, sevmek ve sevilmek yeter diyenler... Ve alkolikler!
Bir adim yaklasin suraya hele.
Kulak verin diyeceklerime.
Bir hikayem var sizler gibilere.
Masal kimileriniz için belki de...
18.Temmuz.2004
06:26
Devamý »