Yıllar öncesi hatıralar için en uyarıcı duyu kokudur derler. Doğrudur. İnsan hafızası, kokudan hatırlayabileceği kadar çok bilgiyi, diğer dört duyusundan, -hatta onların dördünün toplamından bile- alamaz nedense.

Garip bir vesile ile bugün Mr. Jack ile ufak bir görüşme yaptım. Aklıma gelen fotoğraf kareleri o kadar canlıydı ki, algı kapıları öyle bir açıldı ki, bir an başka bir Mr. ile(The Doors Of Perception) konuştuğumu düşündüm... Sevgili ve eski dost Mr. Jack sayesinde -ya da onun itelemesi ile- diğer sevgili dostlar ile olan birliktelikler/anılar patladı suratıma. Hiç unutmadığım ve hiç de unutacağımı falan sanmadığım bir anı var mesela...

ARA NOT: Bu aralar en sevdiğim slogan da şu: "Rakıyı sek için, yılda 140 ton su kurtarın...". İstanbul Belediyesi` nin sağa sola yapıştırdığı "Daha az duş alın X ton su kurtarın" gibi salaklara yönelik sloganlarına karşılık oluşturulmuş(sanki İstanbul` da duş alan var, Belediye Başkanı muhallebici açacağına önce otobüslere binsin)...
Devamý »

Bir önceki yazıda bir süredir Tiger I modeli yaptığımdan bahsedip bunun fotoğraflarını siteye koymayı düşündüğümü söylemiştim. Sözümüzü yerine getirelim. Yazının devamında göreceğiniz fotoğraflar, literatürde "Academy" markalı "Tiger I Mid Production Version / Interior Model" olarak geçmekte olan 1:35 ölçekli modele ait. Bitmiş modelin uzunluğu yaklaşık 23.5cm, genişliği ise 8.8cm. Tankı -turret dışında- bir noktaya kadar getirdim. Fırsat bulabilip de tamamlayabildiğimde mutlu olacağım. Çoğu profesyonel model sitesinde anlatıldığının tersine, bende boya tabancası yok. Bu yüzden tüm boyama ve eskitmeyi fırça ile yaptım. Eh, şimdilik fena değil... Bitirebilirsem -ki herhalde iki ayı bulur- sağdan soldan bakıp da, kendime göre uydurduğum boyama ve eskitme tekniklerini de yazmaya çalışırım.

Küçük fotoğrafların üzerine tıkladığınızda resmin büyük halini görebilirsiniz.
Devamý »

Herşey, kadim dost Ozan` ın bana Company Of Heroes oyununu getirmesi ile başladı. Oyunun senaryo kısmını bitirdikten sonra, ne yalan söyleyeyim Almanya` nın(Axis) gücüne hayran kalmıştım. Özellikle zırhlı birlikleri ve tankları sayesinde oyunu ne kadar güçleştirdikleri ve bana saatlere mal olmaları düşünülürse bu pek de olmayacak gibi değildi. Daha sonra II. Dünya Savaşı hakkında yazılmış romanlara yöneldim. Bu konuda neredeyse "guru" sayılan Sven Hassel ile tanışmam pek zaman almadı. Moruk, Barcelona, Lejyoner, Porta, Gregor Martin, Julies Heide ve tabi ki Sven karakterleri yazarın ilk kitabından şu anda okuduğum 9. kitabına kadar hep savaşın ne kadar salakça olduğunu haykırıp durdular kulağıma. Bu karakterlerin "tank crew member" olmalarından dolayı sanırım, "Tiger I" kodlu II. Dünya Savaşı Alman savaş makinası ile ilgilenmeye başladım ve internet üzerinde bu öldürücü araç hakkında oldukça fazla bilgiye ulaştım.
Devamý »

Bir zamanlar kendisini `evren`in hakimi sanan ve 1980 yılında CIA Türkiye masası şefi Paul Henze tarafından 12 Eylül darbesinden saatler önce ABD başkanına "Our boys have done it" mesajıyla tanıtılan darbeci paşamız yine konuştu. "Türkiye eyalet sistemine geçmelidir" tarzı laflar etti. Türkiye Cumhuriyeti tarihine ve Atatürkçü devlet yapısına Adnan Menderes` ten bile fazla zararlar verebilmiş sevgili paşamız iktidarı zorla ve kanla ele geçirir geçirmez sağcısı solcusu ya da haklısı haksızı demeden ulus bilincine de sahip bir çok kişiyi hücrelerde işkenceden geçirmiş, Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumu` na derhal el atmış, daha sonra da imam hatip liselerini şimdilerde Amerika` ya (bir nevi vatanına) sığınmış çok saygıdeğer efendi hazretlerinden bile fazla savunmuştu. Ha, tabi ki bunları Atatürkçülük adına yapmıştı.
Devamý »

Bir ara sakin kafa ile alttaki linkten açılacak konuşmanın "tamamını" dinleyiniz ve izleyiniz efendim. Özellikle 06 dakika ve 05 sn. sonrasındakileri...
Uğur Mumcu` nun "Köy Enstitüleri" ile ilgili konuşması şu anki durumumuzu o kadar iyi özetliyor ki...
Yazık hepimize! Hem de çok yazık!

Bir ara ne demişti Uğur Mumcu(bkz: İlgili yazım):
"...
Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk, komünist dediler.
Ülkemiz bağımsız değil dedik, kelepçeyle geldiler üstümüze.
Kurtuluş Savaşı` nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha da dik tutabilmekti çabamız.
Bir kez dinlemediler bizi.
Bir kez anlamak istemediler.
Vurulduk ey halkım,
Unutma bizi...
..."

Ne diyor rahmetli Uğur Abi:
"Türk vatandaşı:
İsviçre Medeni Kanunu` na göre evlenen, İtalyan Ceza Yasası` na göre cezalandırılan, Alman Ceza Muhakemeleri Usülü Yasası` na göre yargılanan, Fransız İdare Hukuku` na göre idare edilen ve İslam Hukuku` na göre gömülen kişidir."

O dönemde böyle yasaların alınması zorunluydu.
Çünkü toplum bir yol ağzındaydı. Ya batılı laik sistem, ya şer-î sistem...
Mustafa Kemal ve düşün arkadaşları; batılı ve laik sistemi benimsediler. 1928 yılında, Anayasa` dan devletin islamcı devlet olduğunu belirten maddesi kaldırıldı. 1930 yılında da din dersleri..."

"Halka güvenmek gerekiyor! Her kim ki din sömürüsünü kullanır, bir süre yararlı olur belki ama sonunda mutlaka seçim sandığında yenilgiye uğrar. Halk affetmiyor... Din sömürgüsünü affetmiyor halk!"

(Bu da sona kalan tek duamız olsa gerek. Halkın affetmediğini, halkın kendisinin hatırlayabilmesi!)

Şu anda AKePe denilen partinin mensubu olan ve devlete en baştan bakan R.T.E. ile -adı üzerinde- AB ve ABD` nin sadece bir tek sözüne `bakan`ların oluşturduğu "bakanlar kurulu"nun zorlama ile çıkarttığı (Amerikan)Petrol Yasası, tam olarak yabancı petrol devlerine kendi gelirlerimizi sömürü hakkı sağlamakta(bkz: Shell, BP ve Irak!) ve malum basın bundan bi`haber görünmektedir... Şu günde görünen odur ki: "Türkiye Cumhuriyeti` nin çıkarlarını savunan son cumhurbaşkanımız" olan Sn. Ahmet Necdet Sezer` in kanun gereği köşkü terketmesi ile, bu tehdit ve tehlikeler başımıza daha çok iş açacaktır. Buna karşı çıktığınız için size "komünist" diyebilecekleri gibi("Demiryolları komünist işidir" - nurcuların ve `liberal`lerin baştacı Turgut Özal), ülke yararına çalıştığınızı düşünüp "darbe yanlısı" ya da "faşist" de diyebilirler(Şu devredeki çoğu köşe yazarı eski devrimci(!) ve sosyalist(!) `liberal`ler). Bu tuzağa düşmeyiniz!
İslam ve ABD faşizmini, yayılmacı / sömürgeci düşünce üzerine kurulu düzeni kabul etmediği için öldürdüler Uğur Abi` yi. Buyurunuz:

http://www.youtube.com/watch?v=7ynyRPB9jHE

Not: Eğer link çalışmazsa, adresi kopyalayıp kullandığınız Internet gezgininin adres satırına yapıştırınız ve adrese ulaşınız!
Devamý »

Ekşi Sözlük` te, yazarların bilgilerinde "zamanın ötesinde entry` leri" adında bölüm var. Burada o güne kadar en fazla kötülenmiş, okurlar ve diğer yazarlar tarafından beğenilmemiş, sözlüğün kurallarına ve / veya dilbilgisine yanlış geldiği için negatif oylanmış sözlük yazılarınız sıralanmakta. Belirli bir formülü var ve bu formüle göre, yazdıklarınızdan bazıları bu listeye girmekte. Uzun zaman sonrası biraz önce bu listeye baktım da, o listedeki yazılı başlıklar ile kendimi yargılama ihtiyacı hissettim. Bu insanların bu kadar hoşuna gitmeyen şeyler neler olabilir diye sıradan bakmaya başladım. Aradığım dilbilgisi yanlışı veya sözlük formatına uygun olmayan yazılarım da değildi açıkçası. Ne yalan söyleyeyim; bunları yaptığımı düşünmüyorum ve hiç de mütevazi olma havamda değilim. Kendimi beğeniyor muyum? Eh, son iki yıldır; evet!

Neyse, mütevazi "zamanın ötesindeki yazılarım" şöyleymiş Ekşi Sözlük` te:
Devamý »

Çoğu kişinin henüz farkında bile olmadığı, az kişinin o Türkçe ile oynamasına ve düşüncelerine erebildiği Oruç Aruoba diye bir nimet var Türk insanının hayatında. O` nun "de ki işte" başlıklı bir yazısı/kitabı var bir ara okuduğum. Gecenin bir saatinde aklıma geldi; nasıl olur da bir kelime, aslında anlamlar/hayatlar barındırabilir içinde? Biraz örnekleme yapmak istedim:

dedim (de/da/dahi, -di, [m])
de(di)[m]; ben "de", -di` li geçmişte idi(m).
ben(de)`y`dim: ben dahi, bana gel(di)[m].
Devamý »

Cemal Süreyya` nın "Ülke" isimli şiirinin dizelerinden birisi olan "ve kaybetmek daha güç bulamamaktan" başlığının altına yazmışım bir zamanlar(Temmuz 2004);

"varlığına alışılmış olanın gitmesi ile vücut bulan iç acıyı anlatır bir yazının son cümlesinden bir kuple. paragraf/yazı şu şekilde bitmeli sanki;

`...ve gittin. bir daha da dönmeyeceksin. seni arayışım ve en sonunda buluşum ile, sığınacak bir liman olmuştun bana. oysa gittin işte. dedim ya dönmeyeceksin de geriye. seni bulamadığım zamanlarım için bir üzüntüm yok, onlar güçlük değildi hiç. seni bulasıya kadar çok yerde dolaştım. çok yer gezdim, gördüm. her görüntü sana yaklaştırdı beni, bunu biliyordum. bulamadığımı düşündüğüm anlar sıkıntılı geçmedi. çünkü biliyordum senin var olduğunu bir yerlerde. en sonunda da umutlarım karşılığını buldu, seni buldum.

oysa şimdi, gittin. bir daha da dönmeyeceksin. seni yıllarca aramak ve bir türlü bulamamak değildi işte zor olan. kaybetmekti herşeyin en sonunda. seni istememek daha zor seni sevebilmekten ve kaybetmek daha güç bulamamaktan!`"
Devamý »